Voor de weduwe van een WOII soldaat is een oud mysterie eindelijk na 60 jaar opgelost

- Advertentie -

Wat is er met mijn man gebeurd?
Peggy en Billie Harris waren nog maar zes weken getrouwd toen Billie de oproep kreeg om te gaan vechten tijdens de Tweede Wereldoorlog. Toen het koppel afscheid nam, was dat de laatste keer dat ze elkaar ooit zouden zien. Billie keerde nooit terug uit de oorlog. Wat echter vreemd is, is dat Peggy nooit enige informatie heeft ontvangen. Niemand kwam bij haar aan de deur, stuurde haar een telegram, of kwam haar ooit uitleggen wat er met haar man gebeurd was. Peggy, altijd toegewijd aan haar man, is nooit hertrouwd.

Eerst gaven de autoriteiten Billie als vermist op. Daarna meldden ze hem levend en wel en dat hij naar huis zou komen. Helaas was dit valse informatie. Peggy kreeg toen een brief waarin stond dat Billie in de strijd gestorven was en dat ze hem op een begraafplaats begraven hadden. Toen zeiden ze nee, wacht, misschien zijn dat toch niet zijn stoffelijke resten.

Het ellenlang wachten
De weduwe wachtte wekenlang op antwoorden. Die weken werden maanden en die maanden werden jaren. Tenslotte, enkele tientallen jaren later, besloot Peggy haar congreslid aan te schrijven. Ze schreef hen herhaaldelijk. Haar laatste brief, die ze in 2005 stuurde, was gericht aan Rep. Mac Thornberry van Texas. Hij was toevallig ook de vice-voorzitter van het House of Armed Services Committee.

Thornberry beantwoordde Peggy’s brief met de mededeling dat Billie als vermist in actie was opgenomen in de nationale archieven. Billie’s neef Alton Harvey was echter niet blij met dat antwoord. Hij zei dat het niet juist was dat Billie naar de oorlog ging, verdween, en dat niemand wist wat er met hem gebeurd was. Hij wilde het weten en hij wilde dat Peggy het eindelijk wist, dus begon hij Billie’s militaire dossiers op te vragen.

Een gemakkelijke zoektocht
Het blijkt niet zo moeilijk te zijn om Billie, een “vermiste” soldaat, te vinden. Dat komt omdat hij helemaal niet vermist was. Het blijkt dat Thornberry nooit de nationale archieven heeft gecontroleerd. Had hij dat wel gedaan, dan had hij de waarheid gezien. Billie was niet “vermist in actie”, maar, “k.i.a.” – gedood in actie. Niet alleen dat, hij was begraven met een duidelijk gemarkeerd kruis op de beroemdste begraafplaats in Normandië.

Sindsdien is Peggy verschillende keren naar het graf van haar man geweest en zij stuurt er ongeveer 10 keer per jaar bloemen naar toe. Haar man heeft nu wat de ambtenaren noemen “het meest gedecoreerde graf in Normandië”. Ze geloven ook dat zij de laatste weduwe is die het graf nog bezoekt.

Niet het einde van het verhaal
Peggy ontdekte meer over de dood van haar man, die nogal heldhaftig bleek te zijn. Als gevechtspiloot vernam ze dat zijn vliegtuig neerstortte boven Les Ventes, een klein stadje in Normandië. Hij was op weg om recht in het dorp neer te storten. Wetende dat hij zou sterven, wilde hij toch het leven van anderen sparen. Hij was een bekwaam piloot en stuurde zijn vliegtuig terwijl het naar de grond raasde, weg van het dorp.

De inwoners van Les Ventes zijn hem eeuwig dankbaar voor zijn opoffering. Zozeer zelfs, dat ze sindsdien elk jaar een speciaal eerbetoon brengen aan Billie en zijn nagedachtenis eren. Blijkbaar begroeven ze Billie op hun eigen kerkhof waar hopen bloemen altijd zijn graf versierden. Later verplaatsten ambtenaren zijn kist naar de Amerikaanse begraafplaats in Normandië. De dorpelingen sturen zijn graf echter nog steeds meerdere keren per jaar bloemen. Er is zelfs een straat naar hem vernoemd.

Zes decennia later bezoekt Peggy het stadje van tijd tot tijd. De mensen ontvangen haar altijd met een heldhaftig welkom. Er woont nog één man in de stad die erbij was toen Billie’s vliegtuig neerstortte, Guy Seville. Hij was een van degenen die Billie gingen zoeken en was bij hem toen hij stierf.

- Advertentie -
- Advertentie -